Istambul & Capadócia

Informacje o miejscu docelowym: Stambuł zawdzięcza swoje historyczne znaczenie oraz niesamowite dziedzictwo kulturowe i architektoniczne swojej doskonałej strategicznej lokalizacji, rozciągającej się nad cieśniną Bosfor, która oddziela Europę od Azji Mniejszej. Przez większość swojej 2500-letniej historii miasto (najpierw znane jako Bizancjum, potem jako Konstantynopol, a od 1930 roku jako Stambuł) było kulturowym tyglem. Dziś jego populacja licząca ponad 13 milionów jest niemal wyłącznie turecka, a wielu jego mieszkańców to niedawni migranci z prowincjonalnej Turcji, przyciągnięci obietnicą pracy i kariery w tym tętniącym życiem, szybko rozwijającym się mieście. Stambuł nie jest już stolicą kraju, ale jest ekonomiczną i kulturalną potęgą Turcji - status ten podkreśla jego rola jako Europejskiego Miasta Kultury w 2010 roku oraz wpisanie wielu jego najważniejszych zabytków na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, które obejmują oszałamiające meczety osmańskie, bizantyjskie kościoły i katakumby, kolumny hellenistycznych świątyń oraz pozostałości masywnych średniowiecznych murów miejskich. Ale Stambuł to nie tylko dziedzictwo bizantyjskie i osmańskie. Szybko rozwijająca się gospodarka przyczyniła się do rozkwitu sceny artystycznej i muzycznej, z mnóstwem nowych barów, klubów, prywatnych galerii sztuki, restauracji i butików z modą designerską.

Informacje o miejscu docelowym: Kapadocja to region historyczny w środkowej Anatolii, głównie w prowincjach Nevşehir, Kayseri, Kırşehir, Aksaray i Niğde w Turcji. Według Herodota[1] w czasie buntu jońskiego (499 p.n.e.) według doniesień Kapadokowie zajmowali region od góry Taurus po okolice Euxine (Morze Czarne). W tym sensie Kapadocja była ograniczona od południa łańcuchem gór Taurus oddzielających ją od Cylicji, od wschodu górnym Eufratem, od północy Pontem, a od zachodu Likaonią i wschodnią Galacją. ] Nazwa, tradycyjnie używana w źródłach chrześcijańskich na przestrzeni dziejów, [potrzebne źródło] jest nadal używana jako koncepcja turystyki międzynarodowej w celu zdefiniowania regionu wyjątkowych cudów natury, w szczególności charakteryzującego się bajkowymi kominami oraz wyjątkowym dziedzictwem historycznym i kulturowym.